Het begon afgelopen vrijdag waar een grote groep competitiehelden de lange reis naar het noorden begon. Na de hongerige magen gevuld te hebben met snackbarvoer, de zware tassen meters gezeuld te hebben, kwam deze groep aan in het hotel. Een prima hotel waar vanaf het begin al de Delftse mentaliteit naar voren kwam. De eerste verbouwing vond reeds plaats en de bandjes waarmee men voor €1 kon zuipen bij de Drie Gezusters werden gretig gehaald bij de Voorzittoer. Een avond volgde waar de kwantiteit en kwaliteit van de roddels stegen naar een enorme hoogte, het aanwezige bier in de tank gestaag daalde naar een minimum. Toen de uitbaters de tent wilden sluiten, daalde het volumeniveau van de boxen, zo niet dat van de Delftsche studenten die met redelijk gemak een zeer collectief en luid 'Dit is mijn club' inzetten, gevolgd door een knallend 'Disco Pogo'. Vele andere bekende liederen passeerden de revue met een afsluitend "Het is een nacht". Ook Groningen is nu bekend met het Delftsche repertoir. Al met al episch, en het weekend was nog maar net begonnen.
Zaterdagochtend kon iedereen na een welverdiende, doch korte nachtrust zichzelf weer bij elkaar rapen en bij het ontbijt werden de gebeurtenissen van de voorgaande avond verzameld. Genant of niet, het compoweekend ging als een sneltrein door, want nu moesten diverse clues verzameld en opgelost worden om de speurtocht tot een goed einde te brengen en het einddoel te vinden. En ja, het lukte velen een goed café te vinden.
Ondanks de weersomstandigheiden was iedereen toch toe aan een beetje afkoeling, dus zo geschiedde. De kleertjes gingen uit, de lichaampjes werden bevochtigd en het plaatselijke tropische zwemparadijs werd overgenomen door onze DSR. In deze chloorrijke omgeving was het heerlijk uitbrakken en opladen voor een nieuwe avond met vele vloeibare versnaperingen.
Na een pizza, varierend van vloeistof tot koolstof, werd voorzichtig begonnen met indrinken waarna iedereen zich verspreidde als stof in de wind. Uiteindelijk ging de competitiemagneet aan, waarna iedereen zich verzamelde in het Fust. Toen het bezoekersaantal toenam, de muziek minder werd en men interesse kreeg in andere kroegen, ging men naar de Enzo. Trendsetters waren we wel degelijk, want waarna de eerste stappen in de Enzo waren gezet vulde deze club zich met een ongekend tempo. Een andere succesvolle avond volgde waar weer vele katers geboren werden en poesjes verkend. Na een korte black-out werd iedereen weer uit zijn bed gelicht om de nodige energie voor het schaatsen te nuttigen. Want ook zondag vertrok de groep weer naar het Kardinger. De messen werden onder de schoenen geplaatst en de competitiesectie gleed soepel over het ijs zoals een biertje bij een ware compo door de keel glijdt. Het tempo varieerde per persoon, maar iedereen heeft zich goed vermaakt. Na de nodige inspanningen geleverd te hebben, was het weer tijd om naar de technische hoofdstad van Nederland terug te keren.
Met een volmaakt gevoel kon elke competitieroeier terugkeren, wetende dat Groningen geen partij was voor de D.S.R. Proteus-Eretes!







Volledige agenda